Le Mont Blanc

Le Mont Blanc.

Vanmiddag zijn we met een aantal collega’s van Leo naar Chamonix gegaan, om daar de kabelbaan naar de Aguille du Midi te nemen. Ik kan gerust zeggen, dat het een topervaring was, want zo hoog ben ik nog nooit geweest op aarde: 3842 m. De kabelbaan gaat in 2 etappes en het laatste stuk ga je met de lift. Vandaag was het weer bijna windstil en zonnig en boven was het -14 gr. maar daar merkten we niets van, de zon is zo sterk. Alhoewel ik best wel een beetje hoogtevrees heb, ging het prima. Af en toe krijg ik zo’n vreemd gevoel in mijn buik en open stalen trappen waar je doorheen kunt kijken vind ik niet zo fijn, maar het ging eigenlijk best. We hebben een aantal mooie foto’s gemaakt, ik zal er een paar online zetten. Ik zit nu op onze kamer te typen en ik zie net de laatste zonnestralen op de Mont Blanc. Toen we weer terug wilden gaan met de kabelbaan, viel er voor mij een jonge vrouw flauw, dus ik moest weer even aan de slag. Ze had boven 2 sigaretten gerookt en een glas wijn gedronken, en dat bekwam haar duidelijk niet. Haar vriend wist niet goed wat hij doen moest, dus hebben we eerste hulp verleend. De EHBO van de kabelbaan kwam er ook bij en uiteindelijk moest er zuurstof aan te pas komen om haar weer bij te krijgen. Ze had ook wat lichte insultjes en gelukkig konden we haar vriend een beetje geruststellen.Toen ze weer stabiel was, zijn wij weer verder gegaan, maar het was wel even schrikken. Ik heb met een wijntje gewacht tot we weer beneden in Chamonix waren. Het was wel een prijzig tripje, maar zeker het geld waard. In de zomer kun je van de top door naar Italie. We zagen ook nog diverse “echte” bergbeklimmers met volle bepakking de steile bergwand beklimmen, heel spectaculair. Morgenmiddag gaat Leo nog weer even skien en dan vrijdag weer inpakken en op naar Porto.

Hartelijke groeten aan iedereen van ons beiden, Leo en Cathy

Les Houches

Vandaag was het hier prachtig weer, hele dag zon, en gewoon warm. Goed voor de zonaanbidders, maar slecht voor de sneeuw. Vanmorgen ben ik naar beneden, naar het dorp gelopen.We zitten hier op 1200 m en het dorp is op 1050 m, dus even een stukje dalen. Er is wel een korte weg, maar die is voor mij veel te steil .Dus gewoon de verharde weg gevolgd. Dat is voor mij al een hele klus.Met mijn knieen gaat het niet zo best, vooral links heb ik veel last, maar ik loop in Porto en hier ook veel meer dan in NL, daar pak ik al snel de fiets. Met mijn conditie gaat het best, ik houd het prima vol, alleen wordt het na 30 minuten lopen al behoorlijk pijnlijk. Maar ja, ik heb geen zin om de hele dag te zitten en ik heb vandaag denk ik wel 3 uur gelopen, bergaf en bergop (met dank aan 2 paracetamol).

Vanmiddag had Leo vrij en zijn we met de skilift naar boven, naar de Prarion geweest. Nou, dat was 1 X en niet weer voor mij. Boven is de sneeuw allemaal verijsd en daar kon ik dus echt amper op de been blijven. We zijn naar een zonnig plekje geglibberd en hebben een poosje heerlijk in de zon gezeten. daarna weer teruggegleden en gelukkig weer zonder valpartijen in de skilift beland.

Morgen dus lekker in de zon op mijn balkonnetje, dat is veel veiliger voor mij. Maar het was toch leuk om even naar boven te gaan en de machtige bergen te zien. Leo gaat met Uwe, collega uit Duitsland, woensdagmiddag skien en dan blijf ik gewoon hier,portugees leren.

Tot de volgende keer, groetjes Cathy

Van The Harlem Gospel Choir naar les Houches in 24 uur.

Gisteravond zijn Leo en ik naar het concert van Queen Esther Marrow en The Harlem Gospelchoir geweest, in het Coliseu in Porto. Het was GEWELDIG! Wat een energie, wat een ervaring.Meteen vanaf het begin spatte de energie er vanaf en swingden we bijna de zaal uit. Er waren 9 zangers en zangeressen en de leading lady Queen Esther. Deze dame is bijna 70 en zingt zeker zo goed als Aretha Franklin.De begeleidende band bestond uit de muzikaal leider, de pianist, 2 gitaristen, toetsen en drums.Veel bekende nummers en een zaal die volop meezong, klapte en stampte. Ik heb de indruk dat er in Portugal veel emotioneler gereageerd wordt dan in NL. Er waren ook heel veel tieners in de zaal die ook volop genoten. Ik denk niet dat er in NL bij de jeugd veel belangstelling is voor gospelmuziek.Maar wij hebben er in ieder geval heel erg van genoten, het was een avond om nooit te vergeten.Na de voorstelling om 24.00 uur gingen we met de bus naar huis en daar zagen we een ander fenomeen in Porto. File om middernacht richting stadscentrum, want iedereen gaat met de auto de stad in om te gaan stappen. De pleinen stonden vol met jongelui, allemaal met een drankje in de hand, het zag er heel gezellig en relaxed uit.

Na een korte nacht zijn we vanmorgen om 8.30 met de bus en metro naar het vliegveld gegaan en vandaar naar Geneve gevlogen. Daar zijn we met een taxibusje richting les Houches gegaan, vlakbij Chamonix, aan de voet van de Mont Blanc. Daar heeft Leo de komende week een conferentie over golven.Op een berg, dat blijf ik een beetje vreemd vinden. Maar hier staat de Ecole de Physique van de universiteit van Lyon, waar Leo veel mee samernwerkt. Morgenochtend moet Leo zijn lezing geven. Er is een ochtend-en een avondprogramma, maar de middagen zijn dus vrij. Morgenmiddag nemen we de kabelbaan naar het skigebied, Leo gaat ws wel even skien, ik uiteraard niet, maar een beetje wandelen, naar de bergen kijken en van de zon genieten. Rond de ecole staan diverse chalets en wij hebben een kamer met balkon met uitzicht op het dal. Het heeft hier een beetje een jeugdherbergsfeer, niet erg luxe, maar dat hoeft voor mij ook helemaal niet, maar wel in een prachtige omgeving.Ontbijt, lunch en diner zijn hier ook op het terrein, dus het is erg relaxed allemaal.Vanavond hebben we hier al heerlijk gegeten met een flesje Apremont erbij. (sorry Petra en Astrid)

Als Leo op de conferentie is, ga ik braaf huiswerk maken. Er staat een bureau op onze kamer en mijn portugese studieboek ligt al klaar, dus ik hoef me niet te vervelen. Nou mensen, dat was al weer een heel verhaal, de volgende keer mee: a la prochaine, Cathy

Eu chamo-me Cathy

Eu chamo-me Cathy e eu tenho cinquenta anos. Eu sou holandesa. Na een intensieve week taalles, ( 5 X 4 uur) kan ik een beetje portugees lezen, een klein beetje portugees verstaan en een heel klein beetje portugees spreken.Ik had samen met Miguel uit Tjechie les van Joana. Het was heel leuk en gezellig, maar ook moeilijk. Vooral de uitspraak. Ik zal 1 voorbeeld geven: het woord exposities. Op zijn portugees: exposiçoes. Als je dat leest, dan denk je dat je dat wel redelijk kunt uitspreken.Maar ik zal het even fonetisch opschrijven:eischpuzissoinhsch. De e wordt een i, de o wordt een u en er zijn wel 3 manieren om een s uit te spreken. Vanmiddag aan het einde van de laatste les was er nog een kleine bijeenkomst met andere studenten waarin ik een certificaat en een aandenken kreeg, dit onder het genot van een glaasje port en een zoet hapje. Misschien ga ik nog wel een week les volgen, maar dat hangt af van de logees die ik krijg en voorlopig heb ik genoeg te studeren, want het lesboek is nog lang niet uit, dat wil ik eerst doorwerken, en vooral oefenen met de werkwoordsvervoegingen.

Morgenavond gaan we naar het concert van The Harlem Gospelchoir, de echte uit New York!.Ik heb maandag kaartjes kunnen krijgen voor zaterdagavond. Inmiddels is het uitverkocht en zijn er 2 extra concerten gepland.Dus dat wordt swingen morgenavond. Het concert begint om 21.30. Dat is heel normaal hier dus het wordt een latertje.

Zondag moeten we weer vroeg op, want dan vliegen we naar Geneve. Vandaar gaan we door naar les Houches, bij Chamonix, waar Leo een congres heeft. ( Ik weet het, ik heb het zwaar). Maar we maken dus ook nog een weekje winter mee. Hoewel het hier afgelopen week ook best koud was. s'Nachts zo rond het vriespunt en overdag 12 graden. Maar wel strak blauw en in de zon is het dan s'middags al best lekker. We hebben 2 X buiten geluncht van de week.En nu is het weer 16,17 graden.Volgende week weet ik niet of ik een nieuw verhaal kan plaatsten, dat ligt eraan of ik internet heb.Dus ate a proxima, Cathy

Guimaraes en Grieg

Zaterdag de 29-ste zijn we naar Guimaraes geweest, zo'n 55 km ten noord-oosten van Porto. Deze middeleeuwse stad stamt uit de tiende eeuw en volgens de Portugezen is hier Portugal geboren.Het historisch centrum, nog gedeeltelijk ommuurd, staat ook op de Werelderfgoedlijst.We hebben eerst het kasteel en het paleis bezocht, het kasteel (uit de 10-de eeuw) is echt zoals een kind een kasteel tekent, veel graniet en met indrukwekkende kantelen.Het paleis van de hertogen van Bragança ligt ernaast en stamt uit de 15-de eeuw.Het paleis is prachtig gerestaureerd en gemeubileerd met portugees meubilair en vlaamse wandtapijten. Leo vond het een heel gezellig paleis en hij zou er wel willen wonen.

Verder veel porselein uit China dat de Portugezen van hun zeereizen hebben meegebracht.Wat verder opvalt zijn de vele gemetselde schoorstenen. In iedere ruimte waren minstens 2 openhaarden.De grote banketzaal is heel indrukwekkend, met een prachtig balkenplafond, net een omgekeerd schip, en een hele grote eettafel.Daar kun je wel een etentje geven.

Toen we dit allemaal bekeken hadden, kregen we zelf ook trek en tegenover het paleis vonden we op de eerste verdieping van een oud pand een heel leuk,klein, biologisch/vegetarisch restaurant.

Dit is al de tweede keer dat we in zo'n restaurant terechtkomen en het was weer heerlijk.Ik moet de logees vast waarschuwen voor de toetjes hier: dat is meestal een stuk taart, vandaag stond er cheesecake op het menu en dat was heel lekker, met een pruimensausje eroverheen. Daarna moesten we weer in de benen om al die calorieen eraf te lopen ( viel wel mee hoor, het hoofdgerecht was lichtverteerbaar) en we kwamen weer een bedelaar tegen. Dat had ik nog niet verteld, maar er wordt hier volop gebedeld. Uit armoe hebben we de beste man maar een briefje van 5 euro gegeven, want het muntgeld hadden we zelf hard nodig om later de parkeergarage te betalen. We kwamen de man nog 2 keer tegen en hij stak beide keren zijn duim naar ons op, hij was blijkbaar tevreden.We zijn nog naar het museum Alberto Sampaio geweest, waar wederom veel kerkelijke kunst te zien was.Daarna nog even een rondje door de oude straatjes met weer veel vervallen huizen en wasgoed uit het raam. Guimaraes wordt (ws) de culturele hoofdstad van Europa in 2012 en er wordt hard gewerkt, ook op zaterdag. Maar er is ook nog een hoop te doen. Maar Guimaraes is beslist een bezoek waard.

Vanmorgen zijn we naar het Coliseu geweest, waar een promenadeconcert was, uitgevoerd door het jeugdorkest van Porto. De muzikanten waren tussen de 14 en 18 jaar en allemaal (pre) conservatorium studenten.Er waren heel veel kinderen in het publiek, ws broers en zussen en het programma was daar heel goed op afgestemd.Een videoscherm op de achtergrond liet allerlei toepasselijke beelden zien, ook voor ouderen zeer onderhoudend. De muziek was heel toegankelijk;Finlandia van Sibelius, Het lied van Solveig van Grieg en het concert voor piano en orkest in A mineur OP 16 van Grieg en als finale de Slavische Dans van Dvorak.Het was prachtig en op het laatst klapte en stampte iedereen volop mee.Het Coliseu is ook weer zo'n Art Deco gebouw, beetje vervallen, maar toch heel sfeervol.

Ook hier stonden buiten weer mannetjes parkeerplekken aan te wijzen. Dat zie je hier veel, ws werkelozen die zo een zakcentje proberen bij te verdienen. Maar wij waren weer met de bus. Nadien even een hapje gegeten, buiten op een terras, uit de wind en in de zon. Morgen volgen nog wat foto's.En morgen start de taalcursus. Om 7 uur op! Dat is hier nog niet gebeurd, even weer in het gareel.Ben benieuwd hoe het zal gaan. Groeten van Leo en van mij en tot de volgende keer.

Cathy

Zonnig, maar fris

De laatste dagen is het nog steeds volop zonnig, maar de temperatuur blijft zo rond de 12 graden. Maar de zon is behoorlijk krachtig en volgens Leo krijg ik al een bruin kleurtje op mijn gezicht. Op de universiteit is geen CV en Leo komt nu vaak om 13 uur al thuis omdat het hier aangenamer is om te werken.Vanmiddag zijn we weer een poosje naar het park geweest en uit de wind in de zon is het heerlijk.Ik heb me nu ook met de auto in het verkeer gewaagd, de rijstijl is hier veel meer go with the flow, de verkeersregels worden wat soepeler nageleefd, maar wij en onze auto zijn nog heel.

Zondag zijn we naar Lavra gereden, 10 km ten noorden van Porto.Daar is een strand waar Leo tzt hoopt te kunnen zwemmen. Ik niet, want de temperaturr van het zeewater komt hier niet boven de 15 graden, veel te koud voor mij.

Zondagavond zijn we naar de Casa Da Musica geweest, het muziekcentrum, ontworpen door Rem Koolhaas.Het is een soort 5 hoekig blok, veel beton, staal en glas, maar indrukwekkend en met een goede acoustiek. Het koor van de Casa trad op, 24 jonge zangers en zangeressen.Eerst werk van Brahms, daarna iets zeer moderns van Rihm, heel bijzonder zullen we maar zeggen, en daarna de choral messe van Franz Liszt. Zeer de moeite waard.

Maandag is Leo op bezoek geweest bij de bio-medische/ sport faculteit om over het zwemonderzoek te praten. Daar gaat Leo a.s. woensdag een lezing geven. Verder is hij op bezoek geweest bij CIIMAR, een zusterinstituut van het NIOZ, om kennis te maken.

Ik zit nu midden in het boek Het lot van de familie Meijer,heerlijk om te lezen.Verder gewoon de dagelijkse dingen, boodschappen, koken etc.Maar ik geniet ervan. Volgende week naar de taalcursus, ben benieuwd wat ik er van terechtbreng. Dit was het weer even, tot de volgende keer, groetjes van Leo en Cathy

Zaterdag 22-1-2011

Vorige week zondag hebben we nog een mooi tochtje met de auto gemaakt, 30 km de Duoro stroomopwaarts.Het landschap is erg groen, veel eucalyptusbossen en veel sinaasappelbomen, gewoon langs de weg, nog vol met vruchten. Langs de weg veel kraampjes waar je aardappels, uien, wortels en sinaasappels kunt kopen. Afgelopen week was het hier heel zonnig, strak blauw, maar de temperatuur is wel behoorlijk gedaald. Vandaag maar 9 graden, met een straffe wind.De Portugezen lopen er maar verkleumd bij, met dikke jassen en mutsen en wanten.Wij vinden het gewoon lekker, want de zon is best krachtig.Vanmorgen zijn we weer met de bus de stad in geweest. We leren de weg al aardig kennen en eigenlijk is Porto een groot dorp. We hebben koffie gedronken bij café Majestic, een fantastisch art deco café, nog helemaal in orginele staat aan de rua de Santa Catarina.Daar komen maandag nog foto´s van.

Daarna verder de stad verkend, het Coliseu de Porto gevonden, waar we 15-2 naar de opera Rigoletto gaan en rondgekeken op de mercado de Bolhao, zo'n mooie oude half overdekte markt, met veel groent fruit en vis. Daarna heerlijk gegeten in een restaurant aan de Avenida dos Aliados, de grote straat voor het gemeentehuis. Dit keer in jaren 30 stijl ingericht, daar gaan we nog wel eens naar toe, want daar hebben ze op zaterdagavond Fado-avond. Daarna heeft Leo de toren van de Clerigos beklommen en vandaar nog mooie foto´s gemaakt.Dat heb ik maar aan me voorbij laten gaan, ik kom wel boven, maar niet meer beneden.Maar ik zat lekker in het zonnetje op de trappen van het natuurhistorisch museum. Daar gaan we een andere keer naar toe, als het regent bv. We kwamen nog langs twee buurkerken, do Carmo en dos Carmelitas, waar tegelijkertijd een vesperdienst gehouden werd.Al met al zijn we vandaag in 4 kerken geweest, waar overal een dienst aan de gang was.Daarna zijn we met de bus weer naar huis gegaan, want de energie was op.Maar er is hier genoeg te zien en te doen, dus morgen meer, groetjes Cathy

De doordeweekse routine

Er zijn blijkbaar mensen die denken dat we hier een half jaar vakantie aan het houden zijn, maar dat is natuurlijk niet zo. Leo gaat gewoon elke doordeweeksedag naar zijn werk op de universiteit, weliswaar geen dagen van 8 uur, maar meestal van 9 tot 16 uur. Verder zit hij thuis ook veel achter de laptop om aan zijn boek te werken.Ik heb nu geen werk buitenshuis, maar aangezien ik niet zo'n charmante portugese werkster heb, moet ik gewoon boodschappen doen, koken, wassen en schoonmaken.Ik moet wel toegeven dat ik veel vrije tijd heb en ik geniet daar erg van.Ik heb al een paar goede boeken gelezen. Nr 9 dream van David Mitchell, De Toren van Uwe Tellkamp, Dier, bovendier van Frank Westerman (mooi boek Els, bedankt)

Er liggen nog een paar dikke pillen klaar en ik weet al waar we hier engelse boeken kunnen kopen, zodat ik niet zonder leesvoer kom te zitten.En ik hoop dat de logees iets te lezen meenemen dat ze tijdelijk bij mij willen achterlaten.

Nog even over eten en drinken hier in Portugal.Hans, het spijt ons, maar het bier is volgens Leo maar matig. De rode wijn daarentegen is heerlijk en ook de vinho verde is niet te versmaden. De rose vind ik hier veel te zoet, net limonade, dus daar ben ik even van afgestapt.

De kosten voor levensonderhoud zijn lager dan in NL, alleen de benzine is hier erg duur, itt in Spanje. In Spanje kostte 1 liter benzine 1.25, hier is het 1.54. Daar is in de media veel commentaar op,

In de winkel is er veel keus in verse groente, ook vreemde dingen zoals maniok. En wie weet wat quiabo is? En natuurlijk veel vis en schaal- en schelpdieren.Ik heb alleen de kassamedewerkster nog niet kunnen overtuigen van het gebruik van een boodschappentas. Alles gaat in plastic zakken.Misschien na de taallessen? Gelukkig wordt het plastic wel gerecycled.En de vuilnisman komt bijna elke dag.Nou mensen, dat was het weer even, hartelijke groeten van ons beiden, Cathy