Zo aan het eind van ons verblijf een verhaal met een wat zware titel, maar ja, het is wel de waarheid. Donderdagmiddag rond 15 uur ging mijn mobiel, Leo belde, maar toen ik opnam, werd er meteen opgehangen. Toen ik daarna 2 x terugbelde, kreeg ik de melding in gesprek.Terwijl ik aan het bedenken was wat dit nu zou betekenen, kwam Leo thuis: er was duidelijk iets gebeurd.Bebloed shirt, blauw oog en een pijnlijk vertrokken gezicht.Hij was in elkaar geslagen en beroofd! En dat om 15 uur s'middags in het park hier vlak bij huis.Terwijl hij van zijn werk naar huis liep, door het park, is hij van achteren aangevallen door 3 jonge mannen. Zij riepen iets tegen hem in het portugees, maar ja, dat verstaat hij niet. ( w.s iets in de geest van: geef me je geld of zo).Een van de drie was nogal agressief en nam meteen een bokshouding aan en begon te meppen.De andere twee probeerden de rugzak te pakken en schopten ondertussen lekker mee.Leo had de tegenwoordigheid van geest om even om hulp te fluiten, als je Leo's fluitje kent, dan weet je hoe hard en schril die klinkt, en om hulp te roepen. Er kwamen 2 meisjes schoorvoetend op af, zij zaten op een bankje 50 meter verder, en lager, dus zagen niet wat er gebeurde.Toen de grond te heet werd onder hun voeten, hebben deze 'helden' de benen genomen en is Leo snel naar huis gegaan.De buit bestond uit 1 mobiel, 1 agenda en 2 brillen. Omdat Leo zijn rugzak niet heeft afgegeven heeft hij zijn laptop en zijn portemonnaie nog.Nadat ik wat eerste hulp heb verleend, heb ik Jose gebeld, die hier vlakbij woont. Jorge, uit Lissabon was er ook en ze waren snel hier. Ik ben toen eerst met Jorge naar het park gegaan, ik ging er van uit dat de dieven de voor hun waardeloze spullen wel weg zouden gooien en ik wilde zien wat er te redden was. Toen we in het park kwamen, stonden er 5 mensen druk te praten. De 2 meisjes, 2 oude mannen en de tuinman, die Leo inmiddels goed kent.( hij loopt deze route al bijna 6 maanden)Jorge vertelde waarom we er waren, en ik zag meteen dat 1 van de oude mannen Leo's agenda had gevonden.Voor Leo is zijn agenda een soort tweede geheugen en erg belangrijk, dus het was fijn dat we die terughadden. De brillen waren over een muur gegooid, kon een van de mannen vertellen. Jorge heeft nog gezocht, maar niets gevonden. De mobiel hebben ze natuurlijk gehouden, dat was de schrale buit. Het nummer heb ik meteen geblokkerd, dus dat is geregeld.De tuinman was letterlijk in tranen, hij vond het verschrikkelijk wat er was gebeurd en vertelde dat hij door de jongens was bedreigd om niets te vertellen. Wij denken dat hij ze wel kent. Daarna zijn we naar het politiebureau gegaan om aangifte te doen. Dat ging natuurlijk op zijn portugees en duurde zo'n 1 ½ uur. Vrijdag moeten we naar de politiedokter om de fysieke schade te laten beoordelen. Leo heeft vooral last van zijn gekneusde ribben en ik ben benieuwd of we vannacht zullen slapen, want hij kan amper liggen.

Inmiddels is het vrijdagochtend en we zijn bij de politiearts geweest. Inderdaad gekneusde ribben en wat blauwe plekken en verder is Leo er goed vanaf gekomen. Slapen was eerst nog even moeilijk, hij moest even de goede houding vinden. De gekneusde ribben maken het ademen soms moeilijk, maar het gaat al beter dan gisteren.Dadelijk gaan we op zoek naar een reservebril. Ik had nog een extra leesbril mee, dus daar redt Leo zich wel mee, maar voor het autorijden moeten we er ook een hebben.Verder doen we het maar even rustig aan een paar dagen. Maandag haalt Jose Leo op, want van Jose en van mij mag Leo niet meer alleen naar zijn werk. Maar dat zijn nog 2 dagen, want woensdag gaan we op weg naar huis.Zaterdag gaan we nog samen uit eten bij Pedros Lemos. Een van de eerste dagen hier zag Leo op weg naar de zee, in een achterstraatje, een heel leuk uitziend restaurant. Daar wilde hij wel een keer eten. Inmiddels heb ik de in de restaurantgids van Porto gezien dat dit restaurant op nr. 2 staat in Porto. Dat had hij toch maar weer even goed gezien. Ik heb vorige week al gereserveerd en ik denk dat het wel door kan gaan. Even iets positiefs na de nare ervaring van gisteren.Maar ook dat proberen we in perspectief te plaatsten: dit kan overal gebeuren, ook in NL worden elke dag mensen beroofd en overvallen. En we hebben veel te veel leuke dingen meegemaakt om ons verblijf hierdoor te laten bederven.

Tot over een paar dagen, dan schrijf ik mijn laatste verhaal uit Portugal,

Cathy